เธอไม่ได้คาดหวังว่าจะพบเขาในน้ำ แต่เธอเลิกคาดหวังสิ่งใดแล้ว นั่นคือปัญหาของการอยู่ได้ดี
นั่นเป็นวันเกิดของใครคนหนึ่ง สระอยู่หลังบ้านที่เธอไม่เคยไปมาก่อน เธอมากับเพื่อนคนหนึ่ง แต่เพื่อนไปอยู่อีกฝั่งของลาน ที่สัมผัสเธอไม่ได้
เขายืนอยู่ที่ปลายน้ำตื้น ถือแก้วในมือ และเธอเห็นเขาก่อนที่เขาจะเห็นเธอ และเธอมีเวลาแค่สามวินาทีเพื่อตัดสินใจว่าจะทำอะไร
เธอเดินไปยังสระน้ำ
เขาหันกลับมา แก้วอยู่นิ่งในมือเขา เธอลืมไป — หรือบังคับให้ตัวเองลืม — คุณภาพเฉพาะของความสนใจของเขา วิธีที่มันมาถึงเธออย่างทันที เหมือนสภาพอากาศ
«เธอมาแล้ว» เขาพูด เธอตอบว่าใช่ และนั่งที่ขอบสระ ปล่อยให้เท้าของเธอจมลงไป เขามาและนั่งข้างเธอโดยไม่ถามใคร ระยะห่างระหว่างพวกเขาแม่นยำ — ความกว้างของการตัดสินใจที่ยังไม่ได้ทำ
น้ำอบอุ่นกว่าที่เธอคาดหวัง หรือบางที นั่นเป็นเพียงอบอุ่นของคืนนี้
«เธอดูดีมาก» เขาพูด แล้วพูดต่อ «ฉันจะไม่ทำเป็นว่าไม่ได้หมายถึง»
«เธอพูดมันเหมือนการขอโทษตั้งแต่เดิม»
«ฉันกำลังทำงานกับมันอยู่» เขาเคลื่อนไหว — ไม่ใช่เข้าหาเธอเสียที แต่เข้าหาบางอย่าง — และน้ำรอบข้อเท้าของเธอเคลื่อนไหว
เธอนึกถึงปีแรกหลังจากเขา แล้วปีต่อๆ มาหลังจากนั้น เธอทำตัวเรียบร้อยดี แต่ความเรียบร้อยดีนั่นเป็นความว่างเปล่าชนิดหนึ่ง
งานเลี้ยงยังคงดำเนินต่อหลังพวกเขา ทั้งสองคนไม่ได้หันกลับ