Skip to main content

รายการทั้งหมดการรอคอย1 นาที

อย่าเพิ่งบอกฉัน

A close view of a woman raising two fingers to the mouth of a man standing face to face with her, her other hand flat on his bare chest beneath his open white shirt, bars of slatted light from drawn blinds falling across both of them.
Two fingers. The lightest pressure possible.

"อย่าบอกฉัน" เธอพูด

เธอวางมือบนหน้าอกเขา สองนิ้ว แรงกดเบาที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แรงกดแบบที่แปลว่าหยุด แบบที่แปลว่าอยู่ตรงนี้

"อย่าเพิ่งบอกฉัน"

พวกเขามีเวลาอีกสามชั่วโมงก่อนรถจะมา มู่ลี่ปิดอยู่แล้ว โทรศัพท์คว่ำหน้าอยู่แล้ว โลกทั้งใบถูกตกลงกันแล้วว่าจะหยุดมีอยู่ชั่วคราว

"บอกฉันตอนสามทุ่ม" เธอพูด

"ถ้าฉันลืมล่ะ"

"จะไม่ลืม"

"ถ้าฉันเปลี่ยนใจล่ะ"

เธอเลื่อนสองนิ้วขึ้นมาที่ปากเขาอย่างช้าๆ เหมือนกับกำลังตั้งนาฬิกา

"จะไม่เปลี่ยน" เธอพูด